Nowe związki mamy i taty

Nowe związki mamy i taty – dziecko a nowy partner

Jak wprowadzić nowego partnera – własnego lub byłego małżonka – w życie dziecka? Przede wszystkim stopniowo, z troską o dobro malucha i w porozumieniu z drugim rodzicem. 

Nowa postać w systemie rodzinnym wymaga odpowiedniego wprowadzenia, a rola ta spoczywa głównie na tym rodzicu, który tę relację tworzy. Choć każda sytuacja wymaga indywidualnego podejścia, proces ten zawsze musi odbywać się z uszanowaniem dziecięcych emocji. Na reakcje dziecka ma wpływ bardzo wiele czynników: m.in. jego wiek i płeć, wcześniejsze doświadczenia, siła więzi pomiędzy poszczególnymi członkami rodziny.

Dziecko jest najważniejsze

​Dziecko zawsze bardzo przeżywa rozstanie rodziców, nawet jeśli któreś z nich, np. ze względu na pracę w innym mieście/kraju, miało mniejszy udział w wychowywaniu. Chce, aby rodzice byli razem, nawet jeśli powodem rozpadu rodziny jest np. przemoc i odseparowanie jej sprawcy służy ochronie zdrowia i bezpieczeństwa pozostałych członków. Rozstanie mamy i taty to dla dziecka wielkie nieszczęście i dlatego oboje – niezależnie od tego, jak bardzo czują się nieszczęśliwi, urażeni, oszukani – powinni wspólnie uczynić wszystko, aby pomóc mu sobie z nim poradzić.

Wprowadzenie w życie dziecka kolejnej osoby może powodować jego sprzeciw, solidaryzowanie się z porzuconym rodzicem, eliminowanie nowego partnera ze wspólnych zabaw i aktywności. Niezgoda na nową sytuację rodzinną może manifestować się jako ataki histerii, problemy ze snem, trudności w przedszkolu lub szkole, a w skrajnych przypadkach objawy somatyczne: bóle brzucha, częste infekcje czy moczenie nocne. Warto zachować czujność i szybko zareagować, np. skorzystać z przydzielonego w trakcie rozwodu mediatora rodzinnego czy innego specjalisty.

Moje dziecko i ten trzeci

Aby efektywnie pomóc dziecku odnaleźć się w nowej sytuacji, rodzice powinni jak najszybciej uporać się z własnymi emocjami po rozstaniu. Z punktu widzenia ojca czy matki trudniejsza jest sytuacja, kiedy to były partner chce wprowadzić w jego życie nową osobę.

Kobiecie może być bardzo trudno przyjąć do wiadomości fakt, że jakaś inna, która w przekonaniu matki być może przyczyniła się do rozpadu rodziny, będzie teraz spędzać czas z jej synem czy córką i prawdopodobnie nawet zrodzi się między nimi sympatia. Tego rodzaju negatywne emocje może ona wyrażać poprzez pseudożartobliwe komentarze czy wyrzuty pod adresem dziecka, co budzi w nim poczucie winy.

nowe związki

Z kolei mężczyzna może czuć się po rozstaniu zdradzony, oszukany i absolutnie nie wyobrażać sobie obecności obcego mężczyzny w życiu swego dziecka. U wielu ojców w takich sytuacjach rodzi się agresja. Wybuchy złości mogą zaś stanowić dla dziecka źródło traumy. Sprawić, że mężczyzna przestanie być dla niego autorytetem, a w oczach byłej partnerki będzie jawił się jako niezrównoważony furiat, co będzie mogła później wykorzystać przeciwko niemu, np. w sądzie.

W każdej z tych trudnych sytuacji należy jednak pamiętać, że najważniejsze jest dziecko, które – niezależnie od wszystkiego – ma prawo do pozytywnej relacji z obojgiem rodziców i bliskimi im ludźmi. Trzeba starać się myśleć przyszłościowo . Dobre stosunki i efektywna komunikacja wszystkim ułatwią w przyszłości kontakty, np. w trakcie rodzinnych uroczystości, urodzin, pierwszej komunii, ślubu itp.

Z dzieckiem w nową miłość – 9 kroków do harmonijnego współżycia

​Poniższe wskazówki odnoszą się do stanu, w którym rodzina wcześniej funkcjonowała prawidłowo. Rodzice nie są osobami zaburzonymi, a dziecko utrzymuje z nimi kontakt po rozstaniu.

​Komunikacja między rodzicami

1. Myślcie przede wszystkim o dziecku i komunikujcie się

Niezależnie od tego, które z Was wprowadza w życie dziecka partnera, warto wspólnie ustalić zasady, na jakich ma się to odbywać:

  • Jeśli jedno chce zapoznać malucha z nową osobą, drugie powinno o tym wiedzieć wcześniej.
    Ważne, aby dziecko nie było w takich wypadkach informatorem „zdradzającym” jakieś tajemnice. Dzięki temu poczuje ono, że nie musi między Wami wybierać i nie będzie narażone na trudne emocje zaskoczonego rodzica.
  • O ważnych sprawach również informujcie się osobiście, nie używajcie dziecka jako pośrednika.
    Kwestie planów świątecznych, wakacyjnych, kupna drogich prezentów, pojawienia się nowego partnera albo zakończenia relacji z kimś omawiajcie najpierw sami, a potem przekazujcie mu Wasze ustalenia.
    Nie utożsamiajcie tego z koniecznością „meldowania” o wszystkim byłemu partnerowi, lecz formą wypracowania wspólnego stanowiska w trosce o dziecko.

2. Jako rodzice wspólnie ustalcie zasady wychowania i zapoznajcie z nimi nowych partnerów, tak aby dziecko zawsze otrzymywało spójny komunikat (np. odnośnie do nagród i kar).

Wprowadzanie partnera w życie dziecka

3. Nowych partnerów wprowadzajcie w życie dziecka rozważnie i powoli, nawet kilka miesięcy.

  • Zacznijcie od spotkania na neutralnym gruncie – wspólnego spaceru czy wyjścia na lody lub do kina.
  • Potem można zacząć organizować kilkugodzinne wycieczki samochodowe czy rowerowe. W tym czasie ważna jest przyjazna, rodzinna atmosfera wokół dziecka – to ono ma być w centrum wydarzeń.
  • Po jednym z takich spotkań, gdy jest już oswojone z nową osobą, zaproponujcie mu zaproszenie partnera na herbatę do Waszego domu, aby mogło np. pokazać mu nową zabawkę albo oprowadzić po swoim pokoiku.
  • Stopniowo można takie wizyty organizować częściej, wyjechać gdzieś razem na weekend.
  • Obserwujcie, jak dziecko reaguje na nowego partnera, czy się polubili, czy okazują sobie wzajemny szacunek, czy dorosły naprawdę chce się angażować w jego życie. Partner będzie mógł poznać malucha, ale też przekonać się, jak go wychowujecie. Będziecie mogli potem wspólnie to przedyskutować i ustalić wzajemne oczekiwania.

4. Pamiętajcie, że dziecko nie zawsze szybko zaakceptuje nową osobę

Potrzebuje ono przede wszystkim czasu i spokoju. Nie nalegajcie na nic, ale też starajcie się unikać sytuacji przekupywania – trwałej więzi nie uda się bowiem zbudować poprzez przymus czy gratyfikację.

5. Zadbajcie o to, by dziecko nie postrzegało Waszego nowego partnera jako intruza

Nie powinno czuć, że musi z nim rywalizować o Waszą uwagę. Zawsze spędzajcie z dzieckiem jakiś czas sam na sam. Kiedy stworzy już bliską emocjonalną więź z nowym partnerem, nic nie stoi na przeszkodzie, by przebywało również wyłącznie z nim. Ważne, by miało szansę z każdą ze stron zbudować odrębną relację.

6. Zakomunikujcie dziecku, jak ma się zwracać do Waszego nowego partnera

Jeśli jest małe, nie należy oczekiwać, że samo to odgadnie. Kilkulatki, przedszkolaki i dzieci wczesnoszkolne dobrze czują się z formą „ciocia/wujek”. Nastolatki i starsze czasem wolą zwracać się po imieniu.

7. Obserwujcie reakcje dziecka

Jeśli zauważycie w jego zachowaniu niepokojące zmiany, skorzystajcie z pomocy specjalisty (najlepiej psychologa dziecięcego lub terapeuty rodzinnego).

Zanim wspólnie zamieszkacie

8. Decyzję o wspólnym zamieszkaniu podejmujcie bardzo rozważnie

Zanim zamieszkacie wszyscy pod jednym dachem, warto spędzać najpierw wspólnie urlopy. Niech partner zostanie z Waszym dzieckiem kilka dni i nocy i przekona się, jak realnie wygląda opieka nad nim, np. kiedy jest chore, marudne i płaczliwe.

9. Uważajcie, kogo wprowadzacie w życie dziecka

Zamiast poddawać się chwilom miłosnego uniesienia dajcie sobie czas, by dobrze poznać nowego partnera. Dopiero gdy będziecie absolutnie pewni trwałości tej relacji, poinformujcie o niej pociechę. Pamiętajcie, że dzieci szybko się przywiązują, a nowy dorosły będzie uczestniczył w procesie wychowania.

Zdjęcie profilowe Olga Świderska

Olga Świderska

Przejdź do paska narzędzi